Verxestivo*

.

Discutir contra os estouros da tormenta
que alimentan a Terra con bombóns salados
e saír indemne-seco.

.
Loitar contras as serpes do estómago
fuxidas entre bruídos nocturnos,
alaridos de fame en Benquerencia.
.

Alicerces de lama na chuvia.
Abrazar ós cans que bafexan no rompente
escapando do soto da ira,
apresado polos opiáceos do silencio
que aburguesan ós poetas a tempo parcial.
.

Gañar a pelexa ás tormentas.
Perder fronte as serpes da placidez
perder contra o can da noite
e buscar, e non atopar o ruído da antimateria

para aplacar o bruído estomacal

para paliar o pozo dos murmurios

dos berros desta illa sen faro.

.
Hai feces sanguinolentas no espello.
Unha tormenta de partisanos non afogará serpes e cans
co chumbo dos salseiros de veludo.

.
Os farallóns do desconcerto resisten
os embates dunha semente que non agroma.

.
Mañá pecharei os cans.
Levantarei o sacho contra o escáncer.
.

(*) Verxestivo.- Persoa feble e en permanente dúbida. Dícese do idioma utilizado polos ruídos estomacais nos seus discursos nocturnos para comunicarse co indefenso soñador.

.

.